روز تولدم ... روز تکرار خاطره ها ... دوباره دستهای من در تکاپو با آینده ... دوباره چشمهای من رو به سوی افقهایی روشن ...و من اینجا ایستاده ام درست روی زمین ...  نه مریخ ! نه مشتری ! نه زحل !  درست روی زمین ! نزدیکتر از همیشه به خورشید ...

 اینجا ایستاده ام ، محکم تر  و مصمم تر از همیشه برای فتح فراداها اما تنها ... درست مثل روز تولدم !

برای روز تولدم میخوام شعری رو که خیلی خیلی دوست دارم  ، بنویسم به یاد مهتابی که وقتی دنیا اومدم ، توی آسمون نبود ؛ من با طلوع خورشید دنیا اومدم و یه روز با غروب خورشید ...

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق دیوانه که بودم

در نهانخانه ی جانم گل یاد تو درخشید

 باغ صد خاطره خندید

عطر صد خاطره پیچید

یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم

پر گشودیم و در آن خلوت دل خواسته گشتیم

ساعتی بر لب آن جوی نشستیم

تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت

من همه محو تماشای نگاهت

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فرو ریخته در آب

شاخه ها دست برآورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

یادم آید ، تو به من گفتی :

از این عشق حذر کن !

لحظه ای چند بر این آب نظر کن

آب ، آئینه عشق گذران است

تو که امروز، نگاهت به نگاهی نگران است

باش فردا ، که دلت با دگران است

تا فراموش کنی ، چندی از این شهر سفر کن

با تو گفتم  : حذر از عشق ندانم !

سفر از پیش تو ؟ هرگز نتوانم

روز اول که دل من به تمنای تو پر زد

چون کبوتر  لب بام تو نشستم 

تو به من سنگ زدی من نرمیدم ، نگسستم

باز گفتم که : تو صیادی و من آهوی دشتم

تا به دام تو درافتم ، همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم

سفر از پیش تو هرگز نتوانم ، نتوانم ...!

اشکی از شاخه فرو ریخت

مرغ شب ناله ی تلخی زد و بگریخت

اشک در چشم تو لرزید

ماه بر عشق تو خندید

یادم آید که ز تو جوابی نشنیدم

پای در دامن اندوه کشیدم

نگسستم ، نرمیدم !....

رفت در ظلمت غم ، آن شب و شبهای دگر هم

نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم

نکنی دیگر از آن کوچه گذر هم

بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم ...

 !!!کسی هست به این سوال من جواب بده ؟

به نظر شما زیباترین واژه دنیا چیه ؟

... من منتظر جوابتون هستم